⭐⭐⭐⭐ Yorgos Lanthimos, Alasdair Gray'in aynı isimli kitabından uyarladığı son filminde post-modern bir sıradışı klasik yaratmayı başarmış.
Toplumun ötekine yönelttiği kör bakış
Bedenin ve mekanların sessiz hafızasını konu eden filmde nesilden nesile kadın hikayelerini dinlerken fark ediyoruz, zaman sadece şimdide değil geçmişte de atıyor
Günümüz Alt Kültürlerinde Issız Umutsuzluk
Radu Jude’un başarısını yalnızca zeki ve cesur yaklaşımına değil, aynı zamanda kaba ve hoyrat görünen kabuğun altında hissettirdiği yumuşak ve akışkan özüne de bağlamak için çok geçerli nedenler var. Kontinental’25 Rossellini’nin Europa ’51ine göndermeler ve Haneke’nin orta sınıf eleştirilerine yakın duran üslubuyla,
Filme Ulus Baker’in dokunuşları ile Spinoza’nın perspektifinden detaylı bir bakış.
Karton figüranlar, ucuz Dracula gösterileri, yapay zekâ saçmalıkları ve absürt mizah… Provokatif Arşivci Radu Jude, Dracula (2025) ile “Daha kötüsü yapılabilir mi?” sorusunun peşine düşüyor.
Magritte’ten Hopper’a tekinsizliğin merkezinde, Woolf’un The Lighthouse’uyla birleşen bir travma sonrası akış dramı; Eva Victor’un tatlı-sert debut’u Sorry, Baby şimdiden harika bir sinema tarzını müjdeliyor.
Bir Işık Olarak Kent: Hayallerin Gölgesinde Payal Kapadia’nın Mumbai’si