Karton figüranlar, ucuz Dracula gösterileri, yapay zekâ saçmalıkları ve absürt mizah… Provokatif Arşivci Radu Jude, Dracula (2025) ile “Daha kötüsü yapılabilir mi?” sorusunun peşine düşüyor.
Le film sur l'art
Son Yazılar
Magritte’ten Hopper’a tekinsizliğin merkezinde, Woolf’un The Lighthouse’uyla birleşen bir travma sonrası akış dramı; Eva Victor’un tatlı-sert debut’u Sorry, Baby şimdiden harika bir sinema tarzını müjdeliyor.
Bir Işık Olarak Kent: Hayallerin Gölgesinde Payal Kapadia’nın Mumbai’si
Picasso’nun Guernica'sini Arendt’in “kötülüğün sıradanlığı” ile harmanlayarak perdeye yansıtan film, tarihsel ve evrensel bir vicdan muhasebesine ışık tutuyor.
Netflix Viewer Experiencing a Long Take
Yılın ilk çeyreğini geride bırakırken, Sundance, Berlinale ve IFFR gibi prestijli dünya festivallerinde yer alan Türk yapımı veya Türk sanatçılarının dahil olduğu filmleri sizler için inceledik.
Bong Joon-ho'nun son filmi Mickey 17'nin film eleştirmenleri ve seyirci tarafından nasıl karşılanacağı yönetmenden veya filmden ne beklendigine göre değişecek nitelikte. Bu bağlamda film, şimdiden izleyiciyi ikiye bölmüş durumda.
Bu yazıda Mon Oncle üzerinden Jacques Tati’nin modernizme bakışını ele alıyor, kırmızı borunun izinde David Lynch’in Tati’ye olan hayranlığını inceliyoruz.