2025 Film Festivallerinden Seçkilerimiz: Locarno, Tribeca & TIFF
Le Bambine – Mosquitoes
Nicole Bertani | Valentina Bertani
Dram | 105′
İtalya | İsviçre | Fransa
Alberto Baraghini | Marco Bonadei | Francesca Bonelli
Queens of the Dead
Tina Romero
Komedi | Korku | 101′
Amerika
Jaquel Spivey | Katy O’Brian | Quincy Dunn-Baker
I Swear
Kirk Jones
Kara Mizah | 120′
İngiltere
Robert Aramayo | Peter Mullan | Maxine Peake
The Currents
Milagros Mumenthaler
Dram | 104′
İsviçre | Arjantin
Mauricio Bertorello | Sara Bessio | Esteban Bigliardi
Locarno, Tribeca ve TIFF, yılın sinema takviminde birbirinden farklı ritimlerle atan üç güçlü kalp gibi… Bir yanda Locarno’nun meydanlara yayılan özgür ruhu ve sınırları zorlayan sanatsal arayışları; diğer yanda Tribeca’nın New York’un tam ortasında filizlenen politik ve kültürel enerjisi; ve son olarak TIFF’in küresel sinema nabzını tutan devasa, kapsayıcı vitrinleri. Bu üç festival birlikte düşünüldüğünde, çağdaş sinemanın hem bağımsız hem de ana akım damarlarının nasıl beslendiğini, nasıl çeşitlendiğini ve her yıl yeniden nasıl canlandığını gösteren geniş bir harita sunuyor. Her biri kendi sesine sahip, ama aynı ortak soruyu sorduruyor: Bugünün dünyasında sinema bize nasıl yeni yollar açabilir?

LOCARNO
Le Bambine – Mosquitoes
1990’ların sonlarında geçen bir “dönem filmi” olsa da hikaye zamanı ve eşzamanlılığı sürekli bükerek ilerliyor. Aile içi roller tersine çevrilmiş durumda; film boyunca tekinsiz, neredeyse kabusa benzeyen bir atmosfer hakim. Linda ve diğer çocukların davranışları huzursuz edici ve öngörülemez; sık sık karşımıza çıkan sivrisinekler ise çocukların kendilerine dair bir alegori olarak kullanılıyor. Bazı anlarda anlatı, Linda ile annesinin vampir olabileceğini bile ima ederek yüzeyin altında gizli doğaüstü bir akış bulunduğunu sezdiriyor. Görsel ve işitsel açıdan film kamp estetiğini benimsiyor: abartılı bir görsellik ve melodramatik bir güçle hikayeyi kesen bir müzik, genel rahatsızlık hissini özellikle belirginleştiriyor.
Ödüller ve Festivaller
Locarno Film Festivali (2025) – Aday: Golden Leopard (Best Film)
Locarno Film Festivali (2025) – Ödül: Junior Jury Award, Special Mention – Concorso Internazionale
TRIBECA
Queens of the Dead
Zombi kıyametini kamp estetiğiyle yeniden anlatan film, türü alışılmadık bir yerden ele alıyor: felaketin ortasında queer insanlar ve drag queen’ler. Mise-en-scène ve set tasarımı belirgin biçimde kamp ruhunu taşıyor; geleneksel korkudan çok çağdaş queer sinemasının enerjisini yansıtıyor. Mizah katmanlı ve çoğu zaman niş; New York’un simgesel mekanlarına ve queer kültürün kendine özgü referanslarına dayanıyor, her izleyici için hemen erişilebilir olmasa da bu özel alanı bilenler için zengin bir derinlik sunuyor. Tina Romero’nun babasının geleneğini sürdürerek zombi filmini toplumsal bir yorum aracına dönüştürmesi de etkileyici; bu kez odak, tür içinde çoğu zaman görmezden gelinen marjinal topluluklara kayıyor.
Ödüller ve Festivaller
Heartland Uluslararası Film Festivali (2025) – Ödül: Seyirci Ödülü (Korku)
Tribeca Film Festivali (2025) – Ödül: Seyirci Ödülü (Anlatı)
Film Club’s The Lost Weekend (2025) – Aday: Lost Weekend Ödülü, En İyi Komedi
Film Club’s The Lost Weekend (2025) – Ödül: Lost Weekend Ödülü, En İyi Korku Filmi (İkincilik)
America’s Rainbow Film Festivali – ARFF (2025) – Ödül: Onur Ödülü, En İyi Film

TIFF
I Swear
Film, Rietland’i hatırlatan temalar etrafında dolaşarak Fransız kültürünün çoğunlukla temsil edilmeyen kırsal bir yüzünü ele alıyor: çekici olmayan, karmaşık ve izleyiciyi karakterlerle arada bir uzaklıkta tutan bir dünya. Kuşak çatışmaları, modernite ve gelenek anlatının içinde iç içe geçiyor. Film aynı zamanda kurumsallaşmış ırkçılığı inceliyor ve sınıf meselelerini görünür kılıyor. Fransa’da beyaz ve işçi sınıfına mensup olmanın, siyah ve işçi sınıfına mensup olmakla paralel yönlerini gösteriyor; sistemin bireyleri tekrar tekrar nasıl yüzüstü bıraktığına dair pek çok örnek sunuyor. Karakterler açık ırkçılıkla, manipülasyonla ve özellikle dile bağlanan yaygın sınıfçılıkla yüzleşiyor: aksanlar, konuşma biçimleri ve kelime seçimleri sosyal dışlanmanın ve kültürel hiyerarşilerin güçlü göstergeleri haline geliyor.
Ödüller ve Festivaller
British Independent Film Awards – BIFA (2025) – Aday: British Independent Film Award, En İyi Britanya Bağımsız Film
British Independent Film Awards – BIFA (2025) – Aday: British Independent Film Award, En İyi Senaryo
British Independent Film Awards – BIFA (2025) – Aday: British Independent Film Award, En İyi Yönetmen
British Independent Film Awards – BIFA (2025) – Ödül: British Independent Film Award, En İyi Başrol Performansı
British Independent Film Awards – BIFA (2025) – Aday: British Independent Film Award, En İyi Yardımcı Performans
London Critics Circle Film Awards (2026) – Aday: ALFS Award, British/Irish Film of the Year
London Critics Circle Film Awards (2026) – Aday: ALFS Award, Breakthrough Performer of the Year
London Critics Circle Film Awards (2026) – Aday: ALFS Award, British/Irish Performer of the Year
London Critics Circle Film Awards (2026) – Aday: ALFS Award, Young British/Irish Performer of the Year
Dublin Film Critics Circle Awards – DFCC (2025) – Aday: En İyi Film (8. sıra)
Dublin Film Critics Circle Awards – DFCC (2025) – Aday: En İyi Erkek Oyuncu (5. sıra)
UK Film Critics Association Awards (2025) – Aday: FCA Award, Actor of the Year
Girls on Film Awards (2026) – Aday: Girls on Film Award, En İyi Yardımcı Rol Performansı

The Currents
Milagros Mumenthaler’in The Currents filmi, başarılı bir Arjantinli sanatçı olan Lina’yı takip ediyor. Lina, bir iş seyahati için Cenevre’ye uçar. Şehirde dolaşırken bir köprüden buz gibi suya atlar. Bu anlaşılmaz kazanın ardından, görünürde mantıksız bir su korkusu geliştirir. Arjantin’e döner ve bu olayı kimseyle paylaşmamaya karar verir. Ancak kısa sürede sonuçları katlanılamaz bir hal alır ve gündelik hayatını sekteye uğratmaya başlar; geçmişteki meseleleri yavaş yavaş açığa çıkar ve daha görünür hale gelir. Milagros Mumenthaler, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadının karmaşık ve çok katmanlı bir portresini çizer. Sahne düzeni hem karakterleri birbirinden hem de izleyiciden yabancılaştırır. Lina’nın karakteri ham ve neredeyse grotesktir; kuşaklar arası travmanın ve kadınlığın bedensel bir portresini sunar. Sinemada daha önce temsil edilmiş kodlarla oynarken, Mumenthaler maharetle samimiyet ile soğukluk arasındaki gerilimi işler; bizi Lina’nın dünyasına daldırırken hep mesafeli tutar ve hikayenin bir sonraki dönüşünün nereden geleceğini asla bilemeyiz.
Ödüller ve Festivaller
Chicago Uluslararası Film Festivali (2025) – Aday: Gold Hugo, En İyi Uzun Metraj Film
San Sebastián Uluslararası Film Festivali (2025) – Aday: Golden Seashell, En İyi Film
San Sebastián Uluslararası Film Festivali (2025) – Ödül: RTVE – Otra Mirada Award
Toronto Uluslararası Film Festivali – TIFF (2025) – Aday: Platform Award
Lizbon Film Festivali – LEFFEST (2025) – Aday: En İyi Film Ödülü (Resmî Yarışma)
Yazarlar: Ilana Petit & Nil Birinci

